woorden.html

000014

Nu de oude man (één van mijn beste vrienden) thuis is, rijd ik elke dag maar wat op en neer naar http://goo.gl/maps/5wKV3 en zit ik ‘s nachts nog weleens op de feestboeks en zo. Verder heb ik weer zat vage ideeën voor nieuwe liedjes. Maar daar hebben we nou natuurlijk nog niet zoveel aan.

Het is echt heel bijzonder, allemaal, wat er de laatste tijd gebeurt. Eigenlijk al een half jaar, maar de laatste tijd dus echt serieus. Soms heb ik zo’n knellend gevoel onder mijn arm. Misschien ken je het. Niet meteen een pijnscheut, maar net zo goed lastig. Zo’n zeurend gevoel. En dat je dan ook nooit echt lekker zit. Iets onbestemds.

Bleek het mijn ziel te zijn. En alles goed en wel, maar dat moet je nou ook weer niet hebben in de kroeg. Hoe gezellig het verder ook is. Op de sociale media trouwens ook niet, hoor. Je zou wel gek zijn. Heel je hebben en houden op de internetz uitsmeren, zeker. Dat ze je er jaren later nog mee kunnen pesten. Nee, echt niet. Het is nou ook weer niet zo dat ik gek ben ofzo.

Maar op zo’n weblog dat toch niemand leest kan dat best, met je ziel onder je arm lopen omdat de vader van je vrouw nou thuis ligt te sterven.

Powered by WordPress. Theme by Sash Lewis.